Onder het oude bestemmingsplan kon [wederpartij] een woning op het perceel realiseren zonder dat daarvoor de woonboot moest worden verwijderd. Onder het nieuwe bestemmingsplan is het bouwen van een woning afhankelijk gesteld van de verwijdering van de woonboot. Daarmee is aan de voorheen onvoorwaardelijke bouwmogelijkheid een voorwaarde verbonden. Dat betekent dat [wederpartij] onder het nieuwe bestemmingsplan in een nadeliger planologische positie is komen te verkeren.
Dat de woonboot onder het oude bestemmingsplan slechts op grond van het overgangsrecht op de ligplaats mocht blijven liggen en dat het overgangsrecht, volgens vaste rechtspraak (zie de hiervoor genoemde overzichtsuitspraak van de Afdeling van 6 augustus 2025, ECLI:NL:RVS:2025:3690, onder 17), bij de planvergelijking in beginsel buiten beschouwing wordt gelaten (onderstreping HS), maakt dit niet anders. Het gaat hier immers om een beperking van de bouwmogelijkheid in het nieuwe bestemmingsplan. Voor [wederpartij] is dit een nadeel. Het verwijderen van de woonboot zal immers in de regel tot kosten leiden. Dat de ligplaats geen rol speelt in de planvergelijking met het nieuwe bestemmingsplan, betekent dus niet dat aan de woonboot, die op de peildatum feitelijk nog aanwezig was, geen betekenis toekomt in de planvergelijking.
Tijdelijk voordeel is geen basis voor tegemoetkoming planschade, maar dan moet gemeente (via bestuurlijke lus) wel onderbouwen dat dit tijdelijke voordeel is ontstaan na de eigendomsverkrijging.
ABRS 18-11/26 inzake Montfoort (ECLI:NL:RVS:2026:6827)